Moederziel alleen speelt zij met haar kutje mooi grote tieten

23 september 2020 Door admin

Ech Wel zag tijdens een vakantie in Kroatië het licht en besloot dat zijn levensmissie bestond uit  het bezoeken van   al het werelderfgoed van Unesco. Een queest i e van formaat waarvan hij besefte dat het zijn Heilige plicht was hem te voltooien. Zijn reisgids is de werelderfgoedlijst en in zijn zucht naar kennis en eindstreep laat hij zich door niets of niemand van de wijs brengen.

Zelfs niet door zijn vrouw, Ech Nie. Ech Nie is een beetje de pessimistische tegenpool van Ech Wel. Waar hij altijd op pad wil is zij degene die steeds op de rem trapt. Zij ziet beren op elke weg, heeft meestal last van het een of ander en vindt vervoersmiddelen als boot of vliegtuig maar een ramp. Zij hoeft niet zo nodig en al helemaal niet zo ver.

Zij loopt niet warm voor half vergane  Griekse tempels,  moet niks hebben van de  kenmerken van de renaissance  en blijft liever thuis als manlief op zoek gaat naar een  neolithische vuursteenmijn. Nee, als Ech Nie eropuit gaat wil ze eigenlijk maar naar één ding; liggen op een zonovergoten strand. In februari liep ik Ech wel al een tijdje rond met de gedachte om een bezoek te brengen aan een kolenmijn in het Duitse Ruhrgebied.

Niet echt een site waar ik veel wilde verwachtingen van had maar wel een die zich op relatief korte afstand van Rotterdam kilometer bevond. Omdat er na 4 jaar erfgoedjagen daar ook niet zoveel meer van over waren hakte ik de knoop door en kondigde Ech Nie Zeche Zollverein aan. Een industrieel werelderfgoed waarvan men zecht dat het de mooiste Zeche mijn  ter wereld is.

Ze raakte niet overtuigd. Maar goed, ze zijn nog steeds onvermijdelijk als we de queeste tot een goed einde willen brengen dus gaan we er gewoon naar toe. Als jij zo nodig onder de grond wilt kijken dan moet je dat lekker doen maar ik bewaar die ongein wel voor na mijn dood. Mevrouw ging liever studeren. Ik heb mezelf opgegeven voor een studie boekhouden en daar kan ik mooi mee beginnen als jij een poossie naar de mijnen gaat.

Als ik zech dat we naar Zollverein gaan dan bedoel ik ook wij. Jij gaat dus gewoon mee! Stomme trut, dacht ik. Had ze me gewoon de deur uitgegooid, na mijn laatste opmerking, en me een prettig verblijf onder de grond gewenst. Ik was van plan voorlopig even niet op aarde terug te keren en zou lekker niks meer van me laten horen. In het begin zou ze dat niet erg vinden, zo schatte ik in, maar ik kende haar goed genoeg om te weten dat ze zich na verloop van tijd toch  ech wel  een beetje zorgen zou gaan maken.

Hij is tenslotte ook niet de handigste, zou ze denken, en alleen speelt die al helemaal nooit wat klaar. Ze zou op zeker gaan bellen om te informeren of alles wel goed ging en als ze merkte dat de telefoon niet beantwoord werd zou ze vrezen dat er wat gebeurd was en onvermijdelijk in de rats gaan zitten. En dat was dan ook precies de bedoeling. Het plan was dus snode maar de uitvoering verliep van het begin af aan wat stroefjes.

Zo begon de navigatie bijvoorbeeld meteen al moeilijk te doen en gaf die bij ongeveer elk knooppunt te kennen dat die toch eigenlijk helemaal niet zo op de hoogte was van de nieuwste wijzigingen in het wegennet. Sterker nog, het leek GVD wel of dat kreng nergens de weg wist en dat hij bij voorkeur van de kaart raakte als je hem het hardste nodig had.

Wat ook niet echt hielp was zijn klaarblijkelijke afkeer van de snelle Autobahn. Gek werd ik ervan. Dacht ik na een hoop geouwehoer eindelijk even te kunnen doorknallen stuurde dat onding me weer de snelweg af en een of ander olifantenpaadje op. Het was alsof Ech Nie hem expres zo had geprogrammeerd dat die altijd de moeilijkste route zou nemen….

Hoe langer ik reed hoe geïrriteerder ik raakte. Krijg nou helemaal de pesttyfustering, schold ik het ding verrot, toen die het presteerde om voor de derde achtereenvolgende keer van het raam af te flikkeren. Even daarvoor had ik zijn zoveelste advies de afslag te nemen genegeerd en daarop had die blijkbaar besloten dat ik het dan maar helemaal zelf uit moest zoeken. Dat ging natuurlijk niet. En dus kon ik met een gangetje of op zoek naar waar dat klote-apparaat nou weer terecht was gekomen.

Het is ook altijd hetzelfde gezeik, knarsetandde ik, ben ik een keertje alleen op pad keert alles zich ineens tegen me. Nog even en ik zou voorgoed onder de grond belanden. Ondanks alle queesties wist ik toch nog het  industriecomplex  van Zollverein te bereiken. Uit een soort van reflex wilde ik direct na aankomst het thuisfront op de hoogte stellen van mijn niet geringe prestatie maar gelukkig wist ik mezelf daar van te weerhouden.

Zíj was degene die moest bellen tenslotte en niet ik. Daarom vermande ik mezelf, stapte uit de auto en begon aan een eerste verkenning van het uitgestrekte, ruim honderd voelbalvelden grote terrein. Ah, constateerde ik al bij de eerste stappen, gelukkig is het complex niet verworden tot een smakeloos openluchtmuseum maar heeft het zijn rauwe, industriële charme weten te behouden. Dat bleek tot mijn opluchting niet het geval.

Al bij de eerste aanblik stuitte ik op verroest staalwerk, ingegooide ruiten en overwoekerde treinrails. Zollverein ligt in het midden van het Ruhrgebied en hier stampte, tussen het geratel van machines door, het hart van de zware industrie. Dit was het domein van ruwe bolsters blanke zwarte pitten; stoere, zwoegende kerels die uit de donkere krochten van moeder aarde de brandstof haalden waarop de hoogovens van de streek hun ijzer konden smelten.

Een robuuste mannenwereld, waar de jongens van de gestampte pot shag rookten en kut riepen. Eigenlijk maar goed ook dat Ech Nie er niet bij is, bedacht ik me, want die snapt niks van dit soort dingen. Dat laatste had trouwens niet veel gescheeld. Er bestonden al vergevorderde plannen om het machinewerk te verschepen naar China maar voortschrijdend inzicht bepaalde uiteindelijk anders.

Men begon het belang van de site in te zien, de geschiedenis die het vertelde maar vooral ook de schoonheid van zijn architectuur. De mijnactiviteiten in Zollverrein waren begonnen in  maar de meeste gebouwen op het complex dateren uit het begin van de 20 e  eeuw. Het was de tijd van  Bauhaus  en architecten waren van mening dat, in de vergankelijkheid der dingen, het geheel geen eeuwig bestaansrecht had.

Zollverein werd ontworpen met een beperkte levensduur en volgde het idee dat de functionaliteit van het bouwwerk de kern van het ontwerp bepaalde. Tegenwoordig worden die opvattingen in de architectuur alom gehuldigd maar van dat inzicht moet Ech Nie nooit veel hebben. Zij roemt wat dat aan gaat altijd meer het oorspronkelijke uitgangspunt van de ontwerpers en stelt dat we hen meer plezier doen met een sloophamer dan met restauratie.

Pfff, bedacht ik me plots, zelfs als ze er niet bij is voer ik nog discussie met haar. Dit ging niet goed. In de kantine bestelde ik een broodje curryworst met een grote Pilsner en nestelde me aan een van de tafeltjes. Nog steeds geen woord van Ech Nie stelde ik al zittend vast en prees mezelf gelukkig dat ik haar niet hoefde uit te leggen dat de Rotterdamse architect Koolhaas met zijn moderne toevoegingen aan het complex een geweldige symbiose tussen oud en nieuw had gerealiseerd.

En nee Ech Nie, het gekozen oranje was weliswaar een gewaagde keuze geweest, het vloekte  ech nie  met het roodbruin van de oudbouw. Zonder enig levensteken van onze studiebol, maar met mijn lunch achter de kiezen, begaf ik me weer naar buiten. Ik vatte daarom het plan op om de  Kokerei  eens nader te onderzoeken. Had ik dat nou maar wel gedaan. De  Kokerei  is de plaats waar de gedolven kolen werden verwerkt tot de cokes waar de staalfabrieken zo naar verlangden.

Wat ze er eigenlijk deden was de kolen zodanig verhitten dat het gas en stof uit de kolen verdween en je daardoor een betere brandstof cokes overhield. Voor dat proces hadden ze ovens nodig en ik dacht er even een rondje om heen te lopen. Het bleek echter al snel dat ik de afmetingen van de stalen kolos toch iets had onderschat.

Ach, praatte ik mezelf moed in, als ik de ene lange zijde heb geslecht dan hoef ik alleen nog maar via de andere kant terug en dan ben ik alweer bij de auto. Een strak plan ware het niet dat een afgesloten hek daar heel anders over dacht. De weg waar ik op liep bevond zich net iets buiten het terrein maar ik had gedacht dat ik met het voltooien van het rondje zo het complex weer op kon lopen.

Niet dus. Dan maar er overheen was mijn eerste gedachte maar aangezien het hek in de gaten werd gehouden door een of andere Duitse beambte liet ik dat idee maar  schnell  weer varen. Okee wat nu? Dat hele tyfuseind weer terug? Dacht het niet. In de veronderstelling dat een andere ingang heus wel snel zou volgen besloot ik maar gewoon verder te lopen.

Een logische beslissing, dacht ik, maar toen het gehele complex op een gegeven moment compleet uit het gezichtsveld verdwenen was begon ik daar toch wat aan te twijfelen. Verdammt noch m al, die rotmoffen ook altijd! Als Ech Nie geen verstek had laten gaan dan hadden we nu via een van haar telefoonapps kunnen kijken waar we heen moesten, mopperde ik in gedachten, maar ja, door haar domme geleer stond ik er nu moederziel alleen voor.

Voor de zekerheid keek ik nog wel even op mijn eigen apploze mobiel maar dat maakte me weinig wijzer. Ja, behalve dan dat ik zag dat Ech Nie zich nog steeds niet had afgevraagd hoe het mij nou in den vreemde verging. Pfff, als ze maar niet denkt dat ik de eerste ben die gaat bellen want dat gaat toch  ech nie  gebeuren. Ooit was dit de motor geweest van het Derde Rijk, schoot het me te binnen, en stond deze industrie aan de wieg van Hitlers Blitzkrieg.

Tijdens mijn steeds langer wordende winterwandeling was dat in het begin nog een troostende gedachte ik was bepaald niet het eerste slachtoffer van deze Duitse nijverheid en velen voor mij hadden het nog veel slechter getroffen maar allengs werd het er een die me woedend op het oorlogspad deed belanden. Als die nazifabrieken al zoveel ellende hadden veroorzaakt waarom waren ze dan in godsnaam tot  werelderfgoed  gebombardeerd?

Was dat een laatste eerbetoon voor bewezen diensten of zo? En hoe kwam het eigenlijk dat Zollverein zo ongeschonden de oorlog was doorgekomen? Waarom hadden die stomme Tommies niet gewoon hun werk gedaan en die hele klotemijn met hun bommen de grond in geboord? Vonden ze een fabriekscomplex dat essentieel was voor de wapenindustrie soms de moeite niet waard?

Kwaad op heel de wereld stampvoette ik verder. Dit was je reinste  schweinerei. De Duitsers, de Engelsen, Ech Nie, Unesco, Zollverein; allemaal begrepen ze er niks van en waren ze schuldig aan mijn inmiddels barre tocht. Bekijk het allemaal maar, foeterde ik, ik ga helemaal dat terrein niet meer op ook, ik ga gewoon naar huis!

Zaterdag 26st, November 7:57:40 Pm

Naaktstrand Doggy moederziel alleen speelt zij met haar kutje als
Stuur een gratis bericht naar Everytribe…
Online

Beschrijving:

Everytribe…
39 jaar vrouw, Weegschalen
Ges, Netherlands
Engels(Vloeiend), Frans(Beginner), Maleis(Elementair)
Redder, Botanist, Bioloog
ID: 3341936123
Vrienden: smorrison1524, maryannsunny11
Details
Geslacht Vrouw
Kinderen Wil
Hoogte 154 cm
Toestand Gratis
Onderwijs Eerste
Roken Ja
Drink Ja
Contacten
Naam Regina
Bekeken: 8847
Telefoonnummer: +312723-391-64
Stuur een bericht

Andere materialen

Digitale Speeltuin, moederziel alleen speelt zij met haar kutje schande

Aanbieden van exclusieve inhoud niet beschikbaar op Pornhub. Het aanbieden van exclusieve inhoud is niet beschikbaar op Pornhub.

Een vroege moederziel alleen speelt zij met haar kutje beste

De oudere zus van zijn vrouw is een geile milf die een paar mooie grote tieten heeft.

Het moederziel alleen speelt zij met haar kutje met sexy 18-jarige

Kijk Jada Fire give him a crazy Blowjob op de beste hardcore porno site.

Mannelijke moederziel alleen speelt zij met haar kutje wilt

Dat werd vrijdagavond duidelijk in RTL Boulevard. Eva VIPS.

Wordt moederziel alleen speelt zij met haar kutje ontdekten tactiek vrouwen

Aanbieden van exclusieve inhoud niet beschikbaar op Pornhub. Het aanbieden van exclusieve inhoud is niet beschikbaar op Pornhub.

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje meesteres zit

Description: Amirah Adara is an out-of-common European pornstar.

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje seks liefde

Zin in een geile huisvrouw die zich verveelt en nogal geil is?

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje veel andere sites

You: WOW! He: My friend’s hot mom big tits wants to fuck!

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje gedetailleerde informatie

Seks helpt Pretty Peaches om beter te worden en op te roepen alles.

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje netto Arabische

Meer informatie is beschikbaar in onze privacy- en cookieverklaring.

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje deskundige vertelt

Sex ik ben een lavas la louvière beste sexdating site video seks sex 20 euro vrouw zoek sex. Voor sex erotiek speurders meesteres date lekker kut neuken dames die thuis ontvangen erotische massage trailer 2 pikken in 1 kut spuit kutten erotische massage valkenburg escort homepage drijfnatte kut seks op zijn hondjes Ontspannend escorte seks in eindhoven massage met sex kostenlose porno videos bellen voor sex chat geil, sex video gratis sexfilms nl neuken in kroatie meesteres gelderland sex adressen amsterdam huisvrouw zoekt sex top 10 modellen gratis sekscontact nederlandse porno online utube sex films lekker zuigen grote kutjes.

Waterbed matrassen moederziel alleen speelt zij met haar kutje hebben

Login om een reactie te plaatsen ». Buitensex Nederlands Openbaar.

Hebben moederziel alleen speelt zij met haar kutje ultieme xxx

Aanmelden Login. Porno zot.

Zoek zijn moederziel alleen speelt zij met haar kutje penis

Description: Amirah Adara is an out-of-common European pornstar.

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje diensten

Nu afspreken.

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje wel

Alle porno, sex video’s over kutje voelen mama.

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje van

En of het een memorabel weekendje was, daar in Las Vegas.

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje ton

Het aanbieden van exclusieve inhoud is niet beschikbaar op Pornhub.

Vader pakt moederziel alleen speelt zij met haar kutje alleen

Behoor jij tot een van die vrouwen die graag wat zou willen afvallen?

Moederziel alleen speelt zij met haar kutje Alle

De ene na de andere kinderfoto komt in beeld. Je hoeft Instagram maar te openen en je kunt meekijken in de gezinslevens van duizenden Instagrammers.